Lumaktaw sa pangunahing content

SI MS. J KO



Pebrero 4 noon nang una kang masilayan
Sa ikalawang palapag ng ating paaralan
Ang tamis ng iyong ngiti ang una kong natagpuan
Na siya ring nagpabago ng aking pakiramdam

Noo’y nagtataka ako sa aking sarili
Kung bakit ‘pag ‘di ka nakita, hindi ako mapakali
Lagi kang hinahanap sa kung saan-saan
Mapagod man ako basta’t makita ka lamang

Dumating ang araw na nakausap kita
sinabi ko lahat ang aking nadarama
Hanggang sa ‘di ko mapigilang mabanggit ko na
“gustong- gusto kita, mahal na yata kita”

Subalit naging madali ang araw na iyon
Sa isang pagtatapat na walang pagkakataon
Ang babaeng mahal ko at gustong makasama
May nagmamahal na sa kanya, may mahal na s’yang iba

Tumigil ang oras para sa akin nang gabing iyon
Na para bang hiniling kong wala na sanang kahapon
Nilunod ako ng luha sa silid kong nakapinid
Dinamdam ko ang kalungkutang hindi ko man lang naisip

Naging mahaba noon ang buo kong magdamag
Na para bang isang araw ang naging isang oras
Tahimik man ang gabi subalit kayraming naririnig
Dahilan upang ako’y hindi lubusang makaidlip

Siya lamang ang babaeng dumating sa buhay ko
Ang babaeng nagpatibok sa matagal nang patay na puso ko
At kahit hindi kami ang para sa isa’t-isa
Si Ms. J lang ang mahal ko, wala ng iba.

Hindi ko inaakalang sa paglipas ng mga araw
Mas lalo akong malulungkot, mas lalo akong manghihina
At kahit sa isipan ko ang lahat ay malinaw
Parang nagiging malabo at ayaw kong maniwala

Subalit naging matapang akoat tinanggap ang lahat
Na hindi ako para sa kanya, hindi sa akin ang lahat
Kaya pinutol ko ang anumang magpapaalala sa akin
Nagdesisyon akong lahat iyon ay aking limutin

Mabilis ang kwento  ng pag-ibig kong ito
Ang pag-ibig na minsan sa akin ay nagpatotoo
Ang lahat pala ng bagay kung hindi para sayo
Kahit saan, kahit kailan, walang pwedeng maging KAYO.











Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Ang Sining ng Pagtula

Kayraming manunulat sa tula ay nagturan Upang bawat tao sila ay malinawan Subalit sa kabila ng kanilang binitawan Silay bigo pa rin sa mga batayan At halos lahat ng kanilang mga pagpapakahulugan Ay naaayon lamang sa kanilang kaisipan Kaisipang kung paano naging makabuluhan, Nadama at nalikha itong akdang pampanitikan Ayon kay Balmaceda, ang tula’y isang kaisipan Naglalarawan sa ganda, kariktan, at kadakilaan Tatlong bagay na kailangang ito ay mapagtuunan Upang pagtawag sa tula’y maangkin ang karapatan Ang pagtula’y sinasabing isa ring panggagagad Sa pagguhit ,paglililok at pagtatanghal ay nakakatulad Kasangkapa’y mga salitang siyang magiging alagad Sa kabilang daigdig na ang buhay ay sariling pangarap. Ayon pa sa nagturan, ang tula ay panawagan Ng puso at damdaming nakakubli sa karimlan At tanging ang tula ang may kakayahan Na makapagpahayag ng mga nilalaman Walang katapusang pagbibigay ng mga katuturan Sa sinumang nakadarama nitong kagandahan Sa pagkakadib...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

Ang Tradisyong Pabigkas

Bago pa man dumating ang mga Kastila Yaman ng Panitika’y taglay na nitong bansa Isa nga sa kayamana’y tinatawag na tula May sa anyong pasulat at pasalin-dila Ating bibigyang-pansin ay isang anyo lamang Sa paghahasik ng karunungan, ito ang unang paraan Dahil ang lapis at papel noong nakaraan Ay hindi pa kilala sa balat ng lipunan Kilala nga itong bansa  sa pagkakaroon ng mga makata Na kung saan kahit musmos ay marunong tumula Dahil sa mga Ninuno na siyang humubog at humasa Kung kaya’y produkto ngayon,hindi mabilang na mga akda Itong tradisyong pabigkas nakilala sa kapuluan Sa unang Tulang Tagalog, noong kapanahunan Nahati nga ito sa dalawang katawagan At ito ay patugma at kantahing-bayan. Binubuo ng dalawa  o apat na taludtod Magkaminsan ay may sukat ang dulo’y magkasintunog At ito’y inihalintulad sa mga kasabihan Tinatawag nga sa wikang Ingles na, “Mother Goose Rhymes” Sa paglilibang ng mga paslit sinasabing ito’y nag-ugat Mga salitang tugma-tugma n...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa

LARO

(Piyesang nagwagi sa isang patimpalak ng talumpati sa anyong panulaan) Isang araw noon, ako’y  ginulantang Nang isang balitang ‘di ko inaasahan Ang lugar kung saan ako nananahan Binulabog ng isang malagim na digmaan Ramdam ko ang takot sa kinatatayuan ko At wari ang lahat,sa isip ko’y gulong-gulo May takot na  baka ang mahal na ina ko Biktima ng karahasang nangyari sa nayon ko Pinilit kong akoy magtungo sa amin Upang aking malaman ang sinapit nya mandin Garalgal kong iginayak, ang lahat sa akin Upang aking malunasan ang kaba sa damdamin Tatlong hakbang  na lang mula sa’king kinatatayuan At sasapitin ko na ang bukas naming pintuan Subalit sa paglapit ay aking nasilayan Ang Ina kong malamig na, ang buong katawan Inay!gumising ka,anong nangyari sayo Sinong gumawa nito,saken ay sabihin mo Di ba sabi mo sakin masaya ka pagbalik ko Pero bakit kay lungkot iniwan mo na ako Anong dahilan nila bakit kayo pinatay Sa dinami-rami ng tao, kayo pa ang idinama...
Mag-post ng isang Komento
Magbasa nang higit pa