Lumaktaw sa pangunahing content

LARO

(Piyesang nagwagi sa isang patimpalak ng talumpati sa anyong panulaan)

Isang araw noon, ako’y  ginulantang
Nang isang balitang ‘di ko inaasahan
Ang lugar kung saan ako nananahan
Binulabog ng isang malagim na digmaan

Ramdam ko ang takot sa kinatatayuan ko
At wari ang lahat,sa isip ko’y gulong-gulo
May takot na  baka ang mahal na ina ko
Biktima ng karahasang nangyari sa nayon ko

Pinilit kong akoy magtungo sa amin
Upang aking malaman ang sinapit nya mandin
Garalgal kong iginayak, ang lahat sa akin
Upang aking malunasan ang kaba sa damdamin

Tatlong hakbang  na lang mula sa’king kinatatayuan
At sasapitin ko na ang bukas naming pintuan
Subalit sa paglapit ay aking nasilayan
Ang Ina kong malamig na, ang buong katawan

Inay!gumising ka,anong nangyari sayo
Sinong gumawa nito,saken ay sabihin mo
Di ba sabi mo sakin masaya ka pagbalik ko
Pero bakit kay lungkot iniwan mo na ako

Anong dahilan nila bakit kayo pinatay
Sa dinami-rami ng tao, kayo pa ang idinamay
Mga nilalang silang masasama ,silang dapat ipapatay
At kayong mabubuti’y pinapahaba pa ang buhay

Huwag kang mag-aala inay,hahanap ako ng paraan
Upang maibigay sayo ang tunay na katarungan
At kayo, kayong lahat mga walang puso at laman
Hindi nyo man lang tinulungan nanay ko eh kanina pa kayong nariyan




Sino sino sa inyo,sino sa inyo ang pumaslang
Mga kunwariy  pa kayo walang alam, mapalinlang
Ikaw, alam ko…wag ka nang magmaang maangan,
eh kahit cnong tanungin ditoy halata naman ilong pa lang

Pwes,nangyari na ang lahat wala na tayong magagawa
sa gisingin ko sya ng gisingin, muubos lang aking luha
inay!inay!inay! gumising ka nga!
Hindi ko po makakaya pag ikay nawala

Lagi kong naaalala ang mga pagkakataong ito
Lalo na ‘pag akoy nag-iisa loob ng
aking kwarto
ewan ko ba,,kinahiligan ko na yata ito
ang magdrama kapiling ang mahabang unan ko.
























Minamahal kita
ni Bb. Marline D. Dudas
Himig ni: G. Richard L. Silva

Kapag ang puso ko’y nalulungkot at nagdurusa
Laging pumapatak ang luha ko sa’king mga mata
Pilitin ko mang kalimutan ka, subalit ika’y naaalala
Ika’y minamAhal ko at wala ng iba.

Laging nagtitiis kahit akoy walang kapiling
Langit ang kaulayaw ko habang mga tala ay nagniningning
Habang ikaw ay papalayo, ramdam ang sakit sa’king damdamin
Hindi ko makakaya ang mawalay ka sa akin

Korus:                                       Ang buhay ko ay ang pag-ibig mo
Kapag nawala ka ay wala na rin ako
Paano ko ito kakayanin,kung patuloy kitang iibigin
Dahil hangga’t nandyan ka pa, ika’y aking mamahalin.

Sanay naririnig mo,ang himig ng tibok ng puso
Labis na nasasaktan dahil sayong mabilis na paglisan
Kung di mo ako mahal ako pa  rin sayo’y maghihintay
Kahit sa pintuan man ng aking kabilang buhay.


Ang puso koy laging hinahanap ka at ang hiling nito’y ika’y makita na
Ang tanging dasal sa Diyos Ama ang puso mo sakin ay umibig na
 dahil hangga’t may pag-asa pa, minanamahal kita
Hangga’t mahal kita,,ikaw lamang wala ng iba






Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Ang Sining ng Pagtula

Kayraming manunulat sa tula ay nagturan Upang bawat tao sila ay malinawan Subalit sa kabila ng kanilang binitawan Silay bigo pa rin sa mga batayan At halos lahat ng kanilang mga pagpapakahulugan Ay naaayon lamang sa kanilang kaisipan Kaisipang kung paano naging makabuluhan, Nadama at nalikha itong akdang pampanitikan Ayon kay Balmaceda, ang tula’y isang kaisipan Naglalarawan sa ganda, kariktan, at kadakilaan Tatlong bagay na kailangang ito ay mapagtuunan Upang pagtawag sa tula’y maangkin ang karapatan Ang pagtula’y sinasabing isa ring panggagagad Sa pagguhit ,paglililok at pagtatanghal ay nakakatulad Kasangkapa’y mga salitang siyang magiging alagad Sa kabilang daigdig na ang buhay ay sariling pangarap. Ayon pa sa nagturan, ang tula ay panawagan Ng puso at damdaming nakakubli sa karimlan At tanging ang tula ang may kakayahan Na makapagpahayag ng mga nilalaman Walang katapusang pagbibigay ng mga katuturan Sa sinumang nakadarama nitong kagandahan Sa pagkakadib...

Ang Tradisyong Pabigkas

Bago pa man dumating ang mga Kastila Yaman ng Panitika’y taglay na nitong bansa Isa nga sa kayamana’y tinatawag na tula May sa anyong pasulat at pasalin-dila Ating bibigyang-pansin ay isang anyo lamang Sa paghahasik ng karunungan, ito ang unang paraan Dahil ang lapis at papel noong nakaraan Ay hindi pa kilala sa balat ng lipunan Kilala nga itong bansa  sa pagkakaroon ng mga makata Na kung saan kahit musmos ay marunong tumula Dahil sa mga Ninuno na siyang humubog at humasa Kung kaya’y produkto ngayon,hindi mabilang na mga akda Itong tradisyong pabigkas nakilala sa kapuluan Sa unang Tulang Tagalog, noong kapanahunan Nahati nga ito sa dalawang katawagan At ito ay patugma at kantahing-bayan. Binubuo ng dalawa  o apat na taludtod Magkaminsan ay may sukat ang dulo’y magkasintunog At ito’y inihalintulad sa mga kasabihan Tinatawag nga sa wikang Ingles na, “Mother Goose Rhymes” Sa paglilibang ng mga paslit sinasabing ito’y nag-ugat Mga salitang tugma-tugma n...