Ikaw at Ako

 

Habang pinagmamasdan ko ang gabi

 Ay lagi kitang naalala,

Bawat bituin ay bahagi ng ating masasayang pagsasama,

Kislap na walang kapareha

Kislap na walang katumbas na ligaya

Kaya….

Nung makilala kita

Nung makasama kita

Pakiramdam ko ikaw ang langit ko sa tuwina…

Malaya…

Oo, dahil sayo natutuhan kung maging Malaya..

Malaya sa sakit..

Malaya sa hapdi

Malaya sa kirot ng lungkot at hinagpis…

Dahil sayo…

Natutuhan kong lumaban sa kabiguan..

Natutuhan kong iguhit ang masayang larawan

Natutuhan kong inumin ang gamot ng nakaraan

Sa ngiting ngayon ko lang natagpuan

Ikaw lang, sapat na…

Ikaw lang, mahal ko, walang iba.

Nagkatagpo tayo sa di inaasahang pagkakataon,

Panahong kailangan natin ng pagdamay

Sa luha at gabi lang tayo tumatagay..

Hilong nakikiusap sa kawalan

Walang salitang binibitawan..

Mga sakit ang nararamdaman…

nGunit biglang nag ugnay ang ating paningin…

Biglang may naramdaman…

Kumakalma mula sa sakit..

Nawawala ang pait..

Makulit at kumakapit..

Di maiwasan ngunit nagkakilala..

Doon nagsimula ang paghilom

Unti unting lumilipas ang sakit ng kahapon..

Mas piniling  bumangon..

Di man sinasadya, ngunit tila tinadhana..

Sa isang iglap ay nagmahal muli

Di natakot na bka maulit ang huli

Ngunit mas pinili ko ang magmahal

Mas pinili kong makinig sa puso ko..

Mas pinaubaya ko ang sarili ko..

Sa kung ano ang alam ko

At sinasabi ng puso ko..

Oo nagmahal muli ako.

Oo nagmahal ako

Dahil alam kong kailangan ko..

aT kailangan nya ako..

Lagi kong pinakikinggan ang ating awit…

Awit na humihilom sa sugat ng kahapon…

Awit ng ating mga pangarap na gusto nating matupad

Sa hinaharap…

Sa hinaharap na tayong dalawa ang magkasama

Na tayong dalawa ang magkahawak ng kamay..

Sa dambana ay susumpang di maghihiwalay..

Siyang magiging tunay..

Makulay…

Tulad ng bahaghari sa gitna ng ulan at araw

Ay sabay nating makikita at matatanaw

Na balang araw..

Ako at ikaw

Walang iba…

Ako at ikaw lang habang buhay.