Ako’y puno ng kahulugan,
Sa ibabaw ng pinggan, ako’y sumasamba,
Malawak ang wala kesa mayroon,
Di ko lubos maisip kung paano ko nalampasan
ang kahapon,
Bawat segundo ay walang tapon,
Bawat salok ng kutsara ako’y
sumasamo,
Alam kong hindi ako masasayang,
kung malaglag ako sa sahig,
at mabigong kumapit sa kutsara,
Nag-aabang ang tuka ng mga tinali
ni Ama,
At sa mga tiyan nila ako mapupunta,
Makabuluhan pa rin ako sa kaniya,
Hindi ako walang kuwenta,
At kung wala man kumain sa akin,
Pataba ako sa mga halaman,
Mabubulok ako para manariwa ang
iba,
Na kung wala ako ay walang magbubunga,
Walang sustansiya, wala ka!
At walang salitang tulad nito,
tulad nila,
Walang kapangyarihan ang tula sa
hapag-kainan
Walang mahahabing malalim na titik
kasabay ng masarap na ulam,
Hindi lang ako mumong tira-tirahan,
Pampuno rin ako sa mga
pagkukulang,
Kainin man ako o hindi,
Bali-baliktarin man ang mundo
Alam ko at alam ninyo!
Ako’y may saysay at halaga.
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento